زیر حجم بی قاعده این کهکشان بی فروغ و روی خط سرخ دل باختگی
شاپرک دل به ساده لوحی آن کاکتوسی باخته که
عطش هزاران ساله اجداد خود را هر بهار , برای شکوفه دادن به دوش دارد
آیا تشنه تر از او کسی هست ؟
سختی انتظار را در تن خشکیده او باید جست.
کاش شاپرک می دانست عطش شکوفه دادن از برای اوست
کاش ...
کاکتوس گیج مهربانی شاپرک است گیج لبخندی که تا دور دست گنجشکان خسته را از هیاهو می کند سرشار
اما....
کسی پشت درهای بسته باغ , چشم انتظار است.
چه غریبانه ....
دلم گرفته , از شهادت ستاره های بی تجربه روی مدار مضطرب انتظار
دلم گرفته از کفر ماهی های حوض ,
از مرگ بچه گنجشکی که از ارتفاع حقیر درخت به زمین افتاد و
مادرش که خود را به چنگال عقاب دار زد....
باغ را قصه غمناکی است به دل , قصه شیدایی کاکتوس
قصه او قصه معصومیت دخترکی است که گویی در ظلمت شب به دنبال بکارت گمشده خود می گردد
و چشم انتظار روشنی فرداست
اما باغ زیر فقر آفتاب جان سپرده و
اشک های او پشت اغتشاش علف ها پنهان است
روزی خوهد آمد که کاکتوس را همه باور می کنند و من پنجره ای رو به ازدحام خوشبختی به او هدیه خواهم داد.
من نور خواهم پاشید به حجم غلیظ تنهایی , به انزوای باغ
من شقایق ها را آبستن خواهم کرد به شوق دیدار
من از شهوت با تو بودن سخن خواهم گفت
و از عشق
از تجربه های عقیم دوستی
از خاطرات خیس
من از آن دلباخته ای سخن خواهم گفت که معصومیت کودکانه اش را در میدان شهر به تیرک عدالت مصلوب ساختند.
من از نهایت عشق سخن خواهم گفت....